De gemeentelijke meerwaardebelasting is de Impuesto sobre el Incremento de Valor de los Terrenos de Naturaleza Urbana (IIVTNU). In de algemene regeling is dit een gemeentelijke potestatieve belasting die, indien van toepassing, wordt geheven over de waardestijging van stedelijke grond die tot uiting komt bij de overdracht van eigendom of bepaalde zakelijke rechten. Deze belasting wordt niet rechtstreeks geheven over de waarde van de opstal.

Bij een koopovereenkomst onder bezwarende titel geldt in de algemene regeling doorgaans de vervreemder, dat wil zeggen de verkoper, als belastingplichtige. Bij overdragtuichten om niet, zoals een schenking, is de verkrijger belastingplichtig. Daarnaast moet de forale regelgeving worden gecontroleerd wanneer de transactie betrekking heeft op Navarra of een historisch gebied van País Vasco.

Bij een overdracht onder bezwarende titel in het algemene stelsel geldt, indien de belastingplichtige een niet-ingezeten natuurlijk persoon is in España, de verkrijger voor de IIVTNU als plaatsvervanger van de belastingplichtige. Deze regel verschilt van de inhouding van 3% waarin de IRNR voorziet bij bepaalde verkopen van onroerend goed door niet-ingezetenen.

Het volstaat niet om de totale aankoopprijs en verkoopprijs informeel met elkaar te vergelijken. Artikel 104.5 maakt het mogelijk om volgens de specifieke regels aan te tonen dat de waarde van de grond niet is gestegen. Daartoe moet de overdracht worden aangegeven en moeten de aankoop- en overdrachtsdocumenten worden overgelegd; bij onroerende zaken met grond en opstallen wordt de verhouding tussen de kadastrale waarde van de grond en de totale kadastrale waarde toegepast.

Bij de objectieve methode van het algemene stelsel wordt in beginsel uitgegaan van de waarde van de grond die voor het pand is vastgesteld voor de IBI op de datum waarop de belasting verschuldigd wordt. Daarom moet de kadastrale waarde van de grond worden gebruikt, en niet de totale kadastrale waarde van de woning, behoudens de bijzondere wettelijke regels.

In het algemene stelsel bestaat er een objectieve methode die is gebaseerd op de waarde van de grond en de gemeentelijke coëfficiënt die overeenkomt met de periode waarin de waardestijging is ontstaan. Daarnaast kan de belastingplichtige, indien de volgens de wet aangetoonde werkelijke waardestijging van de grond lager is dan de objectieve grondslag, verzoeken om die werkelijke waardestijging als heffingsgrondslag te nemen. Vervolgens wordt het door de gemeente vastgestelde tarief toegepast.

Er bestaat geen uniform nationaal tarief. In het algemene stelsel stelt elke gemeente haar tarief vast in de belastingverordening, met een landelijk maximum van 30%. Het effectieve percentage, de toepasselijke coëfficiënten en de kortingen moeten worden gecontroleerd in de verordening van de bevoegde gemeente en voor de specifieke datum van de overdracht.

In het algemene stelsel bepaalt artikel 110 van de TRLRHL een termijn van 30 werkdagen voor handelingen onder levenden en zes maanden, op verzoek van de belastingplichtige verlengbaar tot één jaar, voor overdrachten wegens overlijden. De gemeentelijke verordening bepaalt het systeem van aangifte of zelfaangifte, het kanaal, de documentatie en de praktische wijze van betaling.

Nee. Het nationale kader stelt grenzen en gemeenschappelijke regels vast voor gemeenten binnen het algemene stelsel, maar elke gemeente kan haar coëfficiënten binnen de wettelijke maxima, het belastingtarief binnen de nationale limiet, bepaalde kortingen en haar procedure vaststellen. Navarra en de historische gebieden van País Vasco hebben daarnaast eigen regionale regelgeving.

Nee. De IIVTNU is een gemeentelijke belasting die verband houdt met de waardestijging van stedelijke grond. De vermogenswinst van de verkoper wordt afzonderlijk beoordeeld in de IRPF of IRNR, afhankelijk van de fiscale woonplaats en de omstandigheden van de vervreemder. Bij een verkoop kan het nodig zijn beide belastingen afzonderlijk te beoordelen.